KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/13886 E., 2011/21946 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yalan tanıklık
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Hırsızlık iddiasıyla yakalanan sanık ... İleri'nin, polis memuru olan mağdurların kendisini darp ettiklerini beyanla C.Savcılığına yaptığı şikâyet sonucunda, soyut iddiadan başka yeterli kanıt bulunmadığı gerekçesiyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın, sanığın iftira suçunu işlediğinin kanıtı sayılamayacağı hususu da gözetilerek, eylemin hukuka uygunluk nedeni olan yakınma hakkı kapsamında kalıp kalmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle iftira suçundan hükümlülük kararı verilmesi,
2- Hırsızlık iddiasıyla yakalanan sanıklar ... ... ve ...'ün arkadaşları olan ... İleri'nin, polis memuru olan mağdurlarca darp edildiğine yönelik C.Savcısının huzurunda tanık sıfatıyla vermiş oldukları beyanları sonrası C.savcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararla, sanıkların polis olan diğer tanıklarla açıklamalarının çelişmesinin yalan tanıklık suçunu işlediklerinin kanıtı sayılamayacağı gözetilmeden yetersiz gerekçeyle yalan tanıklık suçundan hükümlülük kararı verilmesi,
Kabule ve uygulamaya göre de;
5237 sayılı TCY.nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1 - a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/13886, K. 2011/21946, 22 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama