KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/14984 E., 2013/19276 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Şantaj
- Hüküm
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... ’ın cinsel ilişki görüntülerini kendi annesinin telefonuna aktarma biçimindeki eylemi nedeniyle TCK’nın 134/2. maddesi uyarınca açıldığı kabul edilen dava hakkında incelemeye konu hüküm bulunmadığından zamanaşımı süresi içinde bu konuda karar verilebileceği değerlendirilmiştir.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanıklar ... ve ... hakkında şantaj suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizde;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar ... ve ... vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının, yalnız basit bir araştırma ile belirlenebilecek maddi (somut) nitelikteki zararı kapsaması, şantaj suçunda giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında; sabıkasız olan ve yeniden suç işlemeyeceğinden bahisle cezası ertelenen sanık hakkında, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 5728 sayılı kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın tür ve süresine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,
...
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/14984, K. 2013/19276, 18 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama