Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/15185 K.2011/21799

Hakaret ve tehdit suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/l-a,c, 62/1, 106/1. maddeleri uyarınca 10 ay ve 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58 maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yerine getirilmesine dair ... 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.02.2011 tarihli ve 2010/972 esas, 2011/108 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 06.09.2010 gün ve 2010/54348 sayılı yazısı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2011 gün ve 2011/233676 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında "Karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/1. maddesinin 1. bendinde yer alan, "ikimilyar liraya kadar (ikimilyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler... temyiz olunamaz" ve aynı maddesinin son cümlesindeki" bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz" şeklindeki hüküm karşısında, adı geçen sanığın ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/06/2007 tarihli ve 2007/451 esas, 2007/1045 sayılı ilamıyla mahkum olduğu 240,00 yeni Türk lirası adli para cezasına ilişkin kararın tekerrüre esas alınması ve hakkında hükmolunan 10 ay ve 5 ay hapis cezalarının infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yapılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5320 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8. maddesin 1. fıkrasında ""Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere,

305 ila 326. maddeleri uygulanır." 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı C.Y.Y.'nın 305/2 maddesinde "İki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler temyiz olunamaz." Aynı yasa maddesinin son fıkrasında ise "Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz. Ancak haklarında 343. madde hükümleri dairesinde Yargıtay'a başvurulabilir." hükümleri yer almaktadır.

Y.C.G.K.'nun 5.5.2009 tarih ve 2009/2-115 sayılı kararında da, "... 5237 sayılı TCY'nın 50. maddesinde, 647 sayılı Yasanın 4. maddesindeki düzenlemeye benzer şekilde "Uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir" hükmüne yer verilmesine karşın, "Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez" hükmüne yer verilmemesi nedeniyle, gerek 5237 sayılı Yasanın 50. maddesi uyarınca kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaya seçenek olarak hükmedilen, gerekse 52. madde uyarınca doğrudan hükmedilen 2 milyar lirayı (2.000 TL'yi) aşmayan adli para cezalarına ilişkin hükümler kesin niteliktedir..." denilerek 5237 sayılı TCY döneminde, hangi hükümlerin kesin nitelikte olduğu açıklığa kavuşturulmuştur.

İncelenen dosyada, mahkemece 5237 sayılı T.C.Y.'nın 58. maddesi uygulamasına esas alınan önceki hükümlülüğün, sanığa ... 3.Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 5237 sayılı T.C.Y.'nın 86/2,3,62 ve 52. maddeleri uyarınca verilen 240,00 TL adli para cezasına ilişkin olduğu görülmektedir. Söz konusu mahkumiyetin, (2.000) liranın altında kalan para cezasına ilişkin olması nedeniyle tekerrür uygulamasına dayanak oluşturmayacağı ve sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanamayacağı açıktır.