KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/15217 E., 2013/14953 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1-Sanık ...'ün eylemine ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez. Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü de mümkün değildir.
Somut olayda, sanığın telefonda tartıştığı ...'e “ben üç kişiyi vurdum seni de vururum...” dediğinin iddia edilmesi ve bu sözlerin söylendiğinin Mahkemece de kabul edilmesi karşısında, “...sanığın sinir ve öfkenin tesiri altında bu sözleri söylediği, her iki tarafın da bu sözlerden etkilenmediği, kastının bulunmadığı ve karşı tarafta oluşturması gereken etkiyi yaratmadığı...” şeklindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/15217, K. 2013/14953, 15 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama