KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/15261 E., 2013/15647 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, yaralama, tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ...'e yükletilen hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ... müdafiinin, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında tehdit, hakaret ve yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizde;
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a-Sanık ...'ın tehdit, hakaret ve yaralama eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ... Şahan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
b-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın üzerine atılı tehdit suçunun, mağdura karşı somut (maddi) bir zarara neden olmaması karşısında, sabıkası bulunmayan sanığın, CMK'nın 231/6-b maddesi uyarınca “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları”na göre tekrar suç işleyip işlemeyeceğine yönelik değerlendirme yapılarak, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerekirken, “yeniden suç işlemekten çekineceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığı ve katılanın zararını gidermediği” şeklindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/15261, K. 2013/15647, 22 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama