Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/15763 K.2012/29971

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, olay yerinde veya başka şekilde, fiilin maddi eser ve delillerini uydurduğuna ilişkin kanıtlar açıklanmadan, TCK'nın 267/2. maddesinin uygulanması,

2-Sanığın, mağdurlara suç yükleme eylemini, karakola verdiği 11.09.2006 tarihli ifadeden ibaret tek bir fiille gerçekleştirdiği ve hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

4-Hakkında kesinleşmiş ceza mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması,

5-Sanığın, 26.09.2006 tarihinde Samsun Cumhuriyet Başsavcılığında alınan savunmasında gerçeği açıklayarak iftirasından dönmesi karşısında, hakkında TCK'nın 269. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,