Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/16028 K.2012/30013

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230/1 1412 sayılı CMK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve de herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, belirsiz, kapalı ve duraksamalı söylemlerden kaçınılması,

somut olayda görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunu oluşturduğu kabul edilen olayların gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2- Mahkemece, CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasında üç bent halinde sıralanan uygulama koşullarının varlığı irdelenip tartışılmadan ve işlenen suç nedeniyle giderilmesi gereken herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı gibi sanığın sabıkasız olduğu da gözetilmeden, sanık hakkında "hapis cezasının ertelenmesi olayın oluş şekline sanığın şahsi durumuna göre cezanın sanık üzerindeki etkisi dikkate alınarak uygun bulunmuş olduğundan" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Sanığın görevliye direnme suçunu birden fazla görevli zabıta memuruna karşı işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,