Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/16193 K.2012/23320

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın kişilik özellikleri değerlendirilerek, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması nedeniyle, tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1- TCK'nın 184/4. maddesinin "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır." hükmü uyarınca 3. fıkra hariç mücavir alanın maddenin kapsamı dışında tutulması karşısında; belediye başkanlığına yazılacak yazı ile söz konusu yerin, belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yer kapsamında kalıp kalmadığının kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine hükmolunması,

2- Hükmün verildiği oturumda hazır bulunan sanık müdafiine, son sözü sorulmadan karar verilmek suretiyle, CMK’nın 216. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3- Sanığın ruhsatsız inşaatının 25.05.2006 tarihli yapı tatil tutanağı ile durdurulması sonrasında, kamu davası açılmadan önce ruhsat almaksızın inşaata devam ettiğinin 27.05.2006 tarihli tutanakla tespiti karşısında; eylemin zincirleme olarak devam ettiği ve sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,