Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/16829 K.2011/24187

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tanık ...'nın hazırlık aşamasında " aynı koğuşta kalan ...'ın telefonla konuştuğunu gördüm,ben o koğuşa geçtiğimde telefon koğuş içerisindeydi, ... açık cezaevine gönderildi,telefonu bana bıraktı daha doğrusu söz konusu telefonu dışarıya çıkartamayınca koğuş içerisinde kaldı" şeklindeki beyanına rağmen mahkemece 22/06/2009 tarihli celsede dosya kapsamına uygun olmayacak nitelikte tanığın önceki ifadesi olmadığından okunamadığının belirtildiği ve mahkemede "sanığı telefonla konuşurken görmedim, elinde telefon görmedim, savcılıkta ne ifade verdim bilemiyorum, o ifadeleri kabul etmiyorum" beyanı karşısında CYY.nın 212/2.maddesi gözetilip,

tanığın anlatımları arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek anlatımlarından hangisinin hangi nedenle üstün tutulduğunun gösterilmesi ve sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hakkında Trabzon Cumhuriyet Savcılığı'na 2007/8 no'lu Fezleke tanzim edilen şüpheli .....'nın Of Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 06/11/2007 tarihli ifadesinde "yan tarafta bulunan koğuşumuzda Birol'un telefonla görüştüğünü biz devamlı duyardık" beyanı karşısında tanık sıfatıyla dinlenilmeden eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

3- Tanık ... tarafından.....'a verildiği dile getirilen cep telefonu ve sim kartından hareketle sanığın yakınlarıyla veya başka tanıdığı kişilerle görüşme yapıp yapmadığı araştırılıp sabitlenmeden hüküm tesisi,

4- 5237 sayılı TCK.nın 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakma kararı verilirken, sanığın, 5237 sayılı TCK.nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya, 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis Cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılacağı hususunun gözetilmemesi,

5- TCK'nun 62. maddesinin yasal ve yeterli olmayan " sanığın sabıkalı kişiliği" gerekçesiyle uygulanmaması,

6- TCK'nun 61. maddesinde belirtilen fail ve fiile ilişkin nedenlerden hangilerinin esas alındığının takdiri ve açıklanması gerektiği hususu gözetilmeyerek yeterli olmayan gerekçe ile alt sınırın üstünde ceza tayin edilmesi,

.