Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/16944 K.2012/14880

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) a- Gerekçeli karar başlığına suç adının yanlış yazılması,

b- Sanık ... ve tanık ...'ın aşamalardaki anlatımlarında adı geçen ve savcılık personeli olan ... isimli kişinin tanık olarak dinlenerek, hakkında ihzar müzekkeresi çıkarılan ...'ın, 31/12/2008 tarihinde mahkemeye müracaat edip etmediği tespit edilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de;

a- TCK'nın 62. maddesinde yazılı bulunan sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar tartışılmadan, yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle anılan maddenin uygulanmaması,

b- Tanık ...'ın katılmadığı celse nedeniyle ne tür bir kamu zararı doğduğu, yöntemince tartışılıp ortaya konulmadan, yasal olmayan gerekçe ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması,

c-19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/l-2.madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında, TCK'nın 7/2.madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,