Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/18011 K.2012/5938

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinin yapı tatil zaptının düzenlendiği 05.01.2005 olması ve 12.10.2004 tarihi ile 01.06.2005 tarihleri arasında 765 sayılı TCK ve 647 sayılı kanunun yürürlükte olması karşısında, 5252 sayılı kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- CYY'nın 231/6-c maddesi hükmünün, sanığın mağdur veya kamuya verdiği maddi zararın karşılığı olan paranın ödenmesini gerektiren somut olaylarda uygulanabileceği, oysa dosyadaki bilgi ve belgelere göre mahkemece saptanmış ve sanık tarafından ödenmesi gereken somut, maddi bir kamu zararı bulunmadığı.

TCY'nın 184/5. maddesinde yer alan etkin pişmanlık ve CYY'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağının, birbirinden bağımsız olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sabıkasız olan sanık hakkında "sanığın ruhsata aykırı olarak yaptığı binadaki aykırılığı suçtan önceki hale ve imara uygun hale getirmediği, suça konu yapıya imar mevzuatı uyarınca ruhsat verilmesinin mümkün olmadığı" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile anılan Yasa maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,