KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/18190 E., 2011/23912 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- İftira, yalan tanıklık, suç tasnii
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun niteliği, ceza türü ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanıklar ..., ..., hakkındaki iftira, sanık ... hakkındaki suç tasnii suçlarından kurulun hükümlerin incelenmesinde,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Suçun oluştuğu 23.05.2002 tarihine göre temyiz süreci içinde sanıklar yararına olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, O yer C.Savcısı ve sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla 5271 sayılı CMK’nun 223. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE,
2-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yalan tanıklık eylemlerinden verilen beraat kararlarının incelenmesinde,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik O yer C.Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Sanık ... hakkında yalan tanıklık fiilinden verilen mahkumiyet kararının incelenmesinde;
08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/18190, K. 2011/23912, 13 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama