KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/18498 E., 2013/14373 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, mala zarar verme
- Hüküm
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanık ...'nun mala zarar verme eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlere gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
a)Olayın çıkış sebebi üzerinde durularak sanıklar ... ve ...’nun tehdit, hakaret ve mala zarar verme suçları yönünden TCK’nın 29 ve 129. maddelerindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b)Hakaret ve mala zarar verme suçlarından adli para cezası verilirken TCK’nın 52. maddesi uyarınca temel cezanın gün üzerinden belirlenmesi, artırım ve indirimlerin belirlenen gün üzerinden yapılması, sonuç gün biriminin bir gün karşılığı takdir edilecek miktarla çarpılarak sonuç adli para cezasının bulunması gerekirken, kanuni yönteme aykırı biçimde ceza tayini,
c)Sanıkların sabıkasız olması, tehdit ve hakaret suçlarında somut maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/6. maddesindeki koşullar irdelenmeden “şartları bulunmadığı” biçimindeki yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
d)Katılan ... kendisini vekil ile temsil ettirmesine karşın, mahkum edilen sanıklar ... ve ... aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/18498, K. 2013/14373, 13 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama