KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/19510 E., 2011/23126 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tefecilik yapmak
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Tefecilik suçunda, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen yakınan ...'in davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, yasaya aykırı olarak kamu davasına katılan olarak kabulünün yakınana yasa yoluna başvuru hakkı vermeyeceğinden yakınan ... vekilinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık ...'ın temyiz istemine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
A)Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanığın yakınan .....’a yönelik tefecilik eyleminden beraat verilmesine karşın, gerekçeli kararda sanığın her iki yakınana yönelik kazanç elde etmek amacıyla borç para vererek tefecilik yaptığından bahsedilerek, kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,
B)Kabule göre de;
aTefecilik suçu kazanç elde etmek amacıyla başkalarına ödünç para verilmesiyle tamamlanacağından, yakınan ...'in 2004 yılında faizle borç para aldığını belirtmesi karşısında; 5237 sayılı TCY'nın 7/2 , 5252 sayılı Yürürlük Yasasının 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanıp ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılarak sonuç itibariyle hangi yasanın lehe olduğunun belirlenmesi ve bu durumun denetime olanak verecek biçimde hükmün gerekçesinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b)Davaya katılma hakkı bulunmayan yakınan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/19510, K. 2011/23126, 5 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama