KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/19671 E., 2013/21971 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yaralama, tehdit, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre asıl kararın kısa karar olması, kısa kararda sanığın katılan ...'a karşı tehdit eyleminden hüküm kurulduğu gözetilerek dosya görüşüldü:
A) Sanık hakkında katılan ...'u tehdit eylemine ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B) Sanık hakkında öbür suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyizde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık hakkında katılan ...'a karşı hakaret, katılan ...'a karşı tehdit eylemlerinden hüküm kurulmamış ise de,zamanaşımı içerisinde hüküm kurulabileceği olanaklı kabul edilerek, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- İddianame okunmadan sanığın savunması alınarak, CMK'nın 191/3-b madde ve fıkrası hükmüne aykırı davranılması,
2- CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede, sanığın yakınan ...'e karşı tehdit ve hakaret suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak açılmayan suçtan, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
3- Mahkemenin kabulüne göre de;
a) Hakaret suçundan verilen cezanın 2 ay 27 gün yerine,2 ay 12 gün olarak eksik belirlenmesi,
b) 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/19671, K. 2013/21971, 11 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama