Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/20001 K.2012/30856

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları olumlu bulunarak görevliye hakaret suçunda TCK'nın 62. maddesi uygulanmasına karşın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen cezada takdiri indirim yapılmayıp çelişkiye düşülerek gerekçesizliğe yol açılması,

2-TCK'nın 50/2. maddesinde düzenlenen "Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez" hükmüne aykırı olarak, sanık hakkında görevliye hakaret suçundan hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

3-Sabıkasız olup görevliye hakaret suçunda kişiliği olumlu bulunarak hakkında takdiri indirim hükmü uygulanan sanığa yüklenen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarının görevlilere karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması karşısında, CMK'nın 23l/6-b bendinde düzenlenen sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceğine ilişkin ölçütün değerlendirilmesi gerekirken, "dosyadaki bilgi ve belgelere göre ileride suç işlemekten çekineceği yolunda vicdani kanaat oluşmadığından" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,