Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/20578 K.2012/32143

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz süresinin geçmesine dayanılarak verilen Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itiraz, kararın hüküm fıkrasında, Anayasa'nın 40/2, CMK'nın 34/2 , 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca yasa yoluna başvuru süresinin ne zaman başlayacağının açıkça gösterilmemesinden ötürü yerinde görülerek RET KARARININ KALDIRILMASI suretiyle işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Cezaevinde hükümlü olan sanığın koridorda bere takması üzerine infaz koruma memurları tarafından koridorlarda kamera görüntülerinin net olması için bere takılmasının yasak olduğunu belirtip çıkartmasını söylemelerine karşın, sanığın çıkarmak istememesi üzerine bereyi almak istediklerinde karşılıklı çekiştirme sonucu sanığın elinin katılan ...'ın gözüne çarpması biçimindeki olayda, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir ve tehdit öğelerinin nasıl oluştuğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,