KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/20744 E., 2013/17034 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, genel güvenli kasten tehlikeye sokma
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-)Sanığın genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyiz de hukuki yararı bulunmadığından 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-)Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Tehdit suçuna ilişkin cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından,
1-Sanık ...'nın tehdit eylemine ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında hakaret eyleminden kurulan hükümde ise; TCK'nun 43/1. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak 112 gün karşılığı 2.240 TL adli para cezası yerine 122 gün karşılığı 2.440 TL adli para cezası, belirlenmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/20744, K. 2013/17034, 3 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama