Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/21272 K.2013/13554

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak yasa yolunun başlama zamanının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin başlangıcının “tefhim ve tebliğden itibaren” şeklinde yanıltıcı gösterilmesi nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığını ihlal, yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanunlara uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarına ilişkin olarak cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından;

a-Yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere ilişkin sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b-Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde ise, sanığın eve girdiği sırada silah kullanmamasına karşın, TCK'nın 119/1-a maddesi uygulanarak fazla cezaya hükmedilmesi,