KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/21506 E., 2012/21665 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
5271 sayılı CMK'nın 231/6-c bendinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarından biri de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesidir.
TCK'nın 184.maddesinin beşinci fıkrasına göre failin, ruhsatsız ya da ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde açılmış olan kamu davası düşecek olup, hükmolunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi mümkün olmayacaktır.
TCK'nın 184. maddesinde tanımlanan suçun işlenmesi ile kamuya doğrudan maddi bir zarar verilmiş olmadığından, CMK'nın 231. maddesinin uygulama olanağı 6.fıkrada gösterilen objektif ve sübjektif şartlara göre değerlendirilmelidir.
Sabıkasız sanığa yükletilen, kendi taşınmazı üzerine ruhsatsız bina yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunun kişilerin veya kamunun zararına yol açmadığı gözetilmeden, "sanığın binayı tamamen ortadan kaldırmadığı ve mağdurun zararını gidermediği anlaşıldığından 5271 Sayılı CMK nun 231/6 maddesindeki şartların oluşmadığı ayrıca sanığın mağdurun zararını gidermediği ve ruhsatsız yapıyı sürdürmek suretiyle kanuna aykırı davranışını devam ettirme konusunda olumlu kanaat gelmediği" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/21506, K. 2012/21665, 30 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama