Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/22745 K.2012/21699

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gerekçeli kararın gerekçe bölümünde cezanın alt sınırdan verildiği belirtilmesine karşın, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, cezanın takdiren ve teşdiden 2 yıl olarak tespiti ile çelişkiye düşülüp gerekçesizliğe yol açılması,

2- TCK'nın 184/4. maddesinin "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca 3. fıkra hariç mücavir alanın maddenin kapsamı dışında tutulması karşısında; belediye başkanlığına yazılacak yazı ile söz konusu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yer kapsamında kalıp kalmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Zemin katta ilave yapılan dükkan vasfındaki taşınmazların sanığa ait olup olmadığının, imar kirliliği nedeniyle maddi zarar görenler bulunup bulunmadığının araştırılmaması,

4- Kabule göre;

Hakkında TCK'nın 51. maddesi uygulanan ve sabıkasız olan sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma suçunda CMK'nın 231/5.maddesinin uygulama koşullarının tartışılmaması,