KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/23311 E., 2013/15164 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralama
- Hüküm
- Temyiz isteğinin reddi, mahkumiyet, beraat
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
katılan sanık ...
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A) Sanık ... hakkında yaralama, sanık ... hakkında yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 315. maddeleri uyarınca sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,
B) Diğer temyiz istemlerine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanık ...’nun hakaret eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Katılan sanık ...’nun, diğer katılan sanık ...’ın eşi Birsel’e aracıyla geri geri manevra yaparken çarparak yaralanmasına neden olması ve katılan sanık ...’ın hastaneye gelerek “neden ters yola girdiğini” sorması üzerine, katılan sanık ...’nun “bilseydim, kaza mahallinde bıraksaydım, geberseydi” şeklinde yanıt verme nedeniyle çıkan tartışmada, tarafların birbirlerinin üzerine yürüdüğü ve katılan sanık ...’ın sinkaflı küfür ederek “bayana bir şey olursa seni öldürürüm” diye tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durulup, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılmaması,
b) Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/23311, K. 2013/15164, 20 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama