Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/23514 K.2013/15525

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-6136 sayılı Kanuna aykırılık suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 06.07.2010 tarih ve 8-51/162 sayılı kararında belirtildiği üzere; sanığın, müştekileri sözle tehdit ettikten sonra, arkasından tüfekle ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin hukuki anlamda tek fiil olduğu ve tek fiil ile hem silahla tehdit hem de genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunun meydana geldiği, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca aynı Kanunun 170/1-c maddesinde tanımlanan suçtan da hükümlülük kararı verilmesi,

b-Tehdit suçundan hüküm kurulurken sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,