Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/24178 K.2013/13418

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, her üç müştekiye silah doğrultarak "sizi vururum, öldürürüm" demekten ibaret tehdit eylemini tek bir fiile gerçekleştirdiğinin, iddianame anlatımı ve mahkemenin kabulünden anlaşılması karşısında, tehdit suçundan belirlenecek temel cezanın TCK'nın 43/2 maddesi uyarınca artırılması gerekirken, müşteki sayısınca suç oluştuğundan bahisle ayrı ayrı üç kez mahkumiyet kararı verilerek fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi CMK'nın 231/6-c maddesinde belirtilen zarar kavramının belirlenebilir ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması karşısında, adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanığa yükletilen tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından dolayı mağdurların veya kamunun ne şekilde maddi nitelikte bir zararı olduğu açıklanarak sanığın hukuksal durumunun, yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "sanığın suç nedeniyle meydana gelen zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen gidemediği" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,