Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/4127 K.2011/8259

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kasden yaralama suçları ile sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanık ... müdafinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Müşteki sanıklar ... ve sanık ...'in haklarında görevi kötüye kullanmaktan verilen hükümler ile müşteki ... ve katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1.maddesi ile TCY.nın 257/1-2.madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2.madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Olayla ilgili olarak dinlenen tanık beyanları, sanık savunmaları ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında çıkan tartışmada ... ve ...’ın karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri mahkemece de kabul edilmesi ve ilk hakareti kimin gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamaması karşısında; müşteki sanık ... hakkında da TCY.nın 129/3. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

3-5237 sayılı TCK.nın 129/3.maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, mahkumiyet hükmü kurulmadan doğrudan 5271 Sayılı CMK.nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında ceza tayin edildikten sonra ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

4- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasa'nın 108. Maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı gözetilmeden, mahkumiyet hükümlerinde mükerrir olan sanık hakkında TCY'nın 58/7 maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,