Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/4926 K.2011/7480

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY.nın7/2 ve 9/3 maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan Yasa ile sonradan yürürlüğe giren Yasanın ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın saptanıp sonucuna göre 647 Sayılı Yasanın 4,6 ya da 5237 Sayılı Yasanın 50,51. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- 5271 sayılı CYY' nın 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

b) Mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramı, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamamaktadır.

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma suçunda maddi nitelikte bir zarardan sözedilemeyeceğinden bu koşulun yerine getirilip getirilmediğinin araştırılıp irdelenmesine gerek bulunmamaktadır. Yapılan açıklamalar karşısında sabıka kaydı bulunmayan ve yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği yönünde mahkemede olumlu kanaat oluşması nedeniyle cezası ertelenen sanığın hukuksal durumunun aynı fıkranın (b) bendindeki ölçüt yönünden tartışılması zorunluluğu,