Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/5126 K.2012/20196

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5271 sayılı CMK'nın 232/1-c maddesine aykırı olarak suçun işlendiği yer ve zaman diliminin hükmün başında gösterilmemesi,

2- Sanığın birden fazla görevliye karşı direnme suçunu işlediği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi gereğince cezanın artırılmaması,

3- Sanığın direnme eylemi ile birlikte gerçekleştirdiği hakaret eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olmadığı ve sanık hakkında ayrıca anılan Yasanın 125/3-a maddesi uyarınca hükümlülük kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Dairemizce de benimsenen Y.C.G.K'nın 03.02.2009 gün ve 08/250-09/13 sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı CMK’nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının yalnız basit bir araştırma ile belirlenebilecek maddi, somut ve belirlenebilir nitelikteki zararı kapsadığı gözetilerek, sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme suçundan dolayı maddi nitelikte bir zararın oluşmamasına göre, CMK’nın 231/6.maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak,

yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "mağdurun uğradığı zarar giderilmediğinden" sözedilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK’nın 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,