Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/5999 K.2013/3768

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tefecilik suçu TCK'nın 241. maddesinde "kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi, cezalandırılır." biçiminde düzenlenmiş olup, 01.06.2005 tarihinden sonra işlenen eylemler açısından faizle borç para verme faaliyetinin sistemli ve sürekli biçimde gerçekleştirilmesi aranmayıp, kazanç sağlamak amacıyla yalnızca bir kez ödünç para verilmesinin suçun oluşumu için yeterli olduğu gözetilmeden ve bu hususa ilişkin kanıtlar da toplanıp değerlendirilmeden "sanıkların müştekiye birden fazla değişik zamanlarda faizle para verdiği veya başka şahıslara da izinsiz olarak faiz karşılığı para verdiğinin kanıtlanamadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,