KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/6116 E., 2012/32537 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın yargılamaya konu eylemi birlikte gerçekleştirdiği anlaşılan ancak yaş küçüklüğü nedeniyle hakkında ayrı yargılama yürütülen ... hakkındaki Adana 1. Çocuk Mahkemesi‘nin 2007/745 Esas sayılı dosyası getirtilerek fiili ve hukuki bağlantı bulunması nedeniyle birleştirilmesi, kararı çıkmış olması ve kesinleşmesi halinde ise onaylı örneğinin denetime elverişli biçimde dosya arasına alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi, Adana 1. Çocuk Mahkemesi‘nin 2007/745 Esas sayılı dosyasında yargılanan ...’in de görevi yaptırmamak için direnme suçunun sabit görülmesi halinde sanık hakkında TCK’nın 265/3 madde ve fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a-Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kişiye yönelik olarak gerçekleştirmesi karşısında; TCK'nın 43/2 madde ve fıkrasının uygulanmaması,
b-Sabıkasız olan sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme suçunda, katılanların ve kamunun uğradığı maddi (somut) bir zarar bulunmaması karşısında, CMK'nın 231-6-b bendindeki kişiliğe ilişkin ölçüt değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, "müştekilerin şikayetlerinin sürmesi, suçtan kaynaklanan zararlarıın manevi olsa da giderilmemesi" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/6116, K. 2012/32537, 27 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama