Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/6255 K.2013/9433

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığa iddianame okunmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 191/3-b maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık savunmasında, katılanın cep telefonuyla kendisine çektiği mesajları nedeniyle kendisinin de suça konu mesajları gönderdiğini, kendisine çekilen mesajlar nedeniyle şikayette bulunduğunu bildirerek şikayet dilekçesi ve ifade tutanağını ibraz etmesi karşısında, 2007/1215 soruşturma numarasına kayıtlı dosyanın getirtilip incelenmesinden sonra, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Tehdit suçunun aynı suç işleme kararıyla kısa aralıklarla işlenmesi karşısında, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-CMK’nın 231. maddesinin 6/c fıkrası uyarınca suçun işlenmesine bağlı kılınan zarar kavramının; ölçülebilir, belirlenebilir maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamadığı dikkate alındığında, somut olayda atılı tehdit suçu açısından katılanın maddi zararının neden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan,” tazmin yükümlülüğü yerine getirilmediğinden” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle, sabıkası bulunmayan ve cezası yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle ertelenen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5-5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresi belirlenmesi yerine", denetimli serbestliğe tabi tutulmasına" şeklinde hüküm tesisi,