Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/6429 K.2011/4303

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanıp, cezaların kişiselleştirilmesinden sonra lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, 765 sayılı TCY.nın 258/1.maddesinde altı aydan iki seneye kadar hapis cezası öngörüldüğü halde 5237 sayılı TCY.nın 265/1.maddesinde hapis cezasının üst sınırı arttırılarak altı aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmesi,

sanığın direnme eyleminin birden fazla polise yönelmesi nedeniyle 765 sayılı Yasadan farklı olarak 5237 sayılı TCY.nın 43.maddesi gereğince cezanın artırımını gerektirmesi ve 5237 sayılı TCY.nın 53.maddesindeki hak yoksunluğu nedeniyle 765 sayılı Yasanın açıkça lehe olduğu kabul edilerek yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevini yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1- Temel cezanın lehe kabul edilen 765 sayılı TCY hükümlerine göre belirlenmesine karşın takdiri indirim yapılırken 5237 sayılı TCY.nın 62.maddesi dayanak alınmak suretiyle karma uygulamaya yol açılması,

2- Yargılama giderinin her bir sanık için ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken CMK.nın 326.maddesine aykırı şekilde sanıklardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi,