KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/6640 E., 2012/28424 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanığın sabıkasına konu ilamların silinme koşulları oluşmuş ise de, mahkemenin "yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmaması nedeniyle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmadığı" biçimindeki gerekçesi karşısında, tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Kısa süreli hapis cezası TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırılma" seçenek tedbirine çevrilen sanığın, 5275 sayılı Yasanın 105/1-2. maddesi gereğince, hangi hizmet kolunda çalıştırılacağı belirlenmemiş ise de, bu hususun infaz sırasında dikkate alınması olanaklı görüldüğü,
Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla görevliye karşı gerçekleştirmesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi gereğince cezası artırılmamış ve koşulları bulunmasına karşın TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozmayı gerektirmediği,
Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/6640, K. 2012/28424, 3 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama