Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/7820 K.2013/18326

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında, hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiği kabul edilerek, TCK'nın 129/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesine karşın, tehdit suçunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanığın, cep telefonu ile birden fazla mesaj çekerek tehdit suçunu işlemesine karşın TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın lehe olan hükümlerin uygulanması isteğinin TCK'nın 52/son maddesini de kapsamasına karşın, bu konuda bir karar verilmemesi,

4-5271 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup, manevi zararı kapsamaması, yargılamaya konu tehdit suçunda, dosyaya yansıyan ve talep edilen bir zararın bulunmaması, suçun işleniş biçimi, kişilik özellikleri ve geçmişi olumlu bulunarak, sanık hakkında, takdiri indirim uygulanıp, cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi karşısında, “zarar giderilmediğinden” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle, anılan Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5-Müşteki ... hakkında usulüne uygun katılma kararı verilmediği halde, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,