Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/800 K.2013/7498

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Sanığın “psikolojik tedavi gördüğünü” savunması karşısında; suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınmadan, eksik inceleme ile hükümlülük kararı verilmesi,

b) Sanığın, SDÜ Tıp Fakültesi Hastanesi önüne aracını park ederken kendisini uyaran katılan güvenlik görevlisini elindeki tabancayla ölümle tehdit etmekten ibaret eyleminin, TCK’nın 265/1-4. maddesine uyan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, tehdit suçundan yazılı biçimde hüküm kurulması,

c) Kabule göre de;

aa) Sanığın sabıkasız olduğunun anlaşılması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak verilen hapis cezasının ertelenmesi, tehdit suçunda giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, “takdiren” biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

bb) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 53/1-(c) bendinde belirtilen hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri yönünden uygulanamayacağının gözetilmemesi,