Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/8384 K.2013/19207

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, 765 sayılı TCK'nın 201/1. maddesinde suçun tamamlanması için "men veya tahdid" neticesi aranmış iken 5237 sayılı Kanun'un 117/1. maddesinde aynı konu "çalışma hürriyetini ihlal" sözcükleriyle ifade edilmiş olup, kanun tanımında yer olan seçenek hareketlerin gerçekleştirilmesi ile özgürlüğün ihlali sonucu meydana geleceğinden, incelenen dosyada tehdit sözünün muhataba ulaşması ile suçun tamamlanacağı ve suçun teşebbüse elverişli bulunmadığı gözetilmekle, tebliğnamede yer alan bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı gözetilmeden, mağdurun ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu da açıklanmadan, sanıkların hukuksal durumunun, maddedeki diğer kanuni ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "müştekinin uğradığı maddi manevi herhangi bir zararı karşılamadıkları" şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

... ..