KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/8586 E., 2013/287 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hapis cezaları adli para cezasına çevrilmesine karşın, hakaret suçunda seçenekli cezalardan, hangi nedenlerle hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edildiği gösterilmeyerek, cezaların bireyselleştirilmesinde çelişkiye yol açılması,
2- 5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.
Bu nedenle, niteliği itibariyle görevi yaptırmamak için direnme, hakaret suçlarında giderilmesi gereken maddi bir zararın bulunmadığı yaralama suçunda da dosyaya yansıyan bir zararın mevcut olmadığı gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini gerektiren diğer koşulların varlığının irdelenip tartışılması gerekirken, "katılanın zararının karşılanmadığı" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
3- Sanık ... müdafiinin lehe olan hükümlerin uygulanması isteğinde bulunması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/8586, K. 2013/287, 14 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama