KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/8621 E., 2013/23834 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, konut dokunulmazlığının ihlali, cinsel taciz, yaralama, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması,
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, CMK'nın 231. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan hükümlere yönelik mahallinde karar verildiğinden anılan hükümler ile, temyiz dilekçesi içeriklerine göre sanık ... hakkındaki beraat kararı inceleme dışı bırakılarak dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Eylemlere, yükletilen suçlara ve cinsel taciz suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE sanık ...'ın mala zarar verme suçundan beraat ile cinsel taciz suçundan verilen ceza vermeye yer olmadığına ilişkin HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Diğer hükümlere yönelik temyizlere gelince
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Gerekçeli kararda anlatımlarının samimi olduğu kabul edilen ve hükme esas alındığı anlaşılan katılanların, sanıkların hakaret suçlarını işlediklerine dair anlatımlarına ne gerekçe ile itibar edilmediği açıklanmadan, savunmaya ve bazı tanıkların anlatımlarına dayanılarak hakaret suçlarından beraat kararları verilmesi,
b-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı halde karar verilmemesi,
c-Sanık ... hakkında katılan ...’ı yaralama suçundan kurulan hükümde, 120 gün adli para cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken, 100 gün yerine, 150 gün belirlenip, 2000 TL adli para cezası yerine 3000 TL adli para cezasına hükmolunması,
d-Sanık ...'ın katılanlar ... ve ...’ı sadece kendisinin tehdit etmesi karşısında, temel cezanın TCK’nın 106/1. maddesinin birinci cümlesi ile belirlenmesi gerekirken, 106/2-c bendine göre ceza verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/8621, K. 2013/23834, 30 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama