KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/899 E., 2011/1539 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevliye direnme
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Cezaevinde aynı koğuşta bulunan sanıkların yeni giren bir tutuklunun koğuşlarına konulması talepleri idare tarafından kabul edilmeyince, taşkınlık yaptıkları, idare ile görüşmek üzere koğuş temsilcisini idareye götürmek için koğuş kapısını açan infaz koruma memuru yakınana küfür ve tehdit ederek, saldırıp yaraladıkları anlaşıldığından, yakınanın yerine getirdiği sanıklarla ilgili bir görevi bulunmadığı gibi, sanıkların eylemlerinin de yakınanın görevini yapmasını engellemeye yönelik olmadığından TCY.nın 265/1-3. maddesindeki görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, sanıkların sabit görülen eylemlerinin ne olduğu,
iddianamede yüklenen hakaret, yaralama ve tehdit suçlarını oluşturup oluşturmadığı ayrı ayrı gösterilerek, olayın çıkış sebebi üzerinde durulup TCY.nın 29. ve 129. maddelerindeki haksız tahrik ve karşılıklı hakarete ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı tartışılarak, hüküm kurulması yerine, hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek yerinde olmayan gerekçe ile yazılı biçimde karar verilmesi,
2-TCY.nın 53/1- c bendin yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
3- Sanıklar ... ve ...'ın nüfus ve adli sicil kayıtları getirtilmeden hüküm kurulması,
4- Sanık ...'nin adli sicil kaydındaki Bursa 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/109 Esas, 2000/177 Karar sayılı hükümlülüğü nedeniyle TCY.nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/899, K. 2011/1539, 14 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama