Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/900 K.2013/7493

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Sanık ... hakkında yaralama, sanık ... hakkında hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, katılan sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Diğer hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat ve hakaret suçundan TCK’nın 129/3. maddesi uyarınca verilen karara yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanığın, katılan ...’i “annen benim hakkımda savcılığa suç duyurusunda bulunmuş, ben bu işin peşini bırakmam” diyerek TCK’nın 106/1-2 cümlesi kapsamında tehdit ettiği iddiasıyla dava açılmış olması ve ölümle tehdit suçundan açılmış bir kamu davası bulunmaması karşısında; iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, dava açılmayan suçtan hükümlülük kararı verilerek, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanığın sabıkasız olduğunun anlaşılması, tehdit suçunda giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında; CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden “zararı karşılamayacağını beyan ettiği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,