Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/9445 K.2012/3843

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından ve Anayasa'nın 40/1, CYY'nın 34/2, 232/6. maddelerine aykırı biçimde sanığın yokluğunda verilerek tebliğ edilen kararda, temyiz süresinin yöntemi ve sürenin ne zaman başlayacağı açıkça belirtilmediğinden temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek isin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Suç tarihi 05.04.2006 olmasına karsın gerekçeli karar başlığında 05.04.2005 olarak yanlış gösterilmesi,

2- Yakınanların aralarında kavga ederken sanığı da aralarına alıp sıkıştırarak itekleyip kaçtıklarında, olayın heyecanıyla pantolonunun arka cebini kontrol edip cüzdanının olmadığını gören sanığın en yakın karakola giderek cüzdanının çalındığını söyleyip yakınanlardan şikayetçi olduktan sonra, aynı gün valizlerini almaya gittiğinde cüzdanının çantasında olduğunu fark edince karakola gidip şikayetini geri aldığı anlaşıldığından, haklı şüpheye dayalı olarak şikayet hakkını kullanan sanığın suçsuz olduğunu bildiği kişilere suç yükleme özel kastının ve suçun hukuka aykırılık öğesinin ne şekilde oluştuğu kanıtlara dayalı olarak gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile hükümlülük kararı verilmesi,

3- Kabule göre de, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY'nın 267/1, 269/2. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCY'ye göre hüküm kurulması,

4- Sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüğünün silinme koşullarının oluşması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak cezasının ertelenmesi, iftira suçunda giderilmesi gereken katılanlar tarafından talep edilmiş ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar bulunmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CYY'nm 231/5. maddesindeki koşullar irdelenmeksizin, yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,