KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/9600 E., 2013/14107 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında hakaret ve yaralama suçları, sanık ...'ın ...'a karşı hakaret ve yaralama ile ...'a karşı yaralama, sanık ...'ın ...'a karşı yaralama ve hakaret suçu ile sanık ...'un ..., ... ve ...'a karşı hakaret ve ...'a karşı yaralama suçlarından kurulan kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ..., ..., ... ve ...'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanıklar ... ile ... hakkında tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ile ... hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a)Sanıklar ... ile ... hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak, sanıkların ikrarlarının hakaret suçlarına ilişkin olması, tehdit suçları yönünden dosyada herhangi bir delil olmamasına karşın, yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması,
b)Katılan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın hükümden sonra verdikleri 17/06/2009 tarihli dilekçelerinde katılan sanıklar hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini belirtmeleri karşısında, sanıkların üzerine atılı hakaret suçlarının soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu anlaşılmakla, TCK'nın 73 ve CMK'nın 243. maddeleri uyarınca katılan sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/9600, K. 2013/14107, 9 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama