KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2011/9660 E., 2013/13403 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın isteği üzerine talimat mahkemesince atanan müdafiinin, hüküm mahkemesindeki oturumlara katılmaması gözetilerek, mahkemenin bulunduğu yer barosundan müdafii atanması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,
2-CMK'nın 231/6. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması için, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinin gerektiği belirtilse de, anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramı, maddi (somut) zarara ilişkin olup, manevi nitelikteki zararı kapsamaması ve sanığın eylemi sonucunda dosyaya yansımış somut bir zararın da bulunmaması karşısında ''suçtan oluşan zararın aynen iade,önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmediği'' şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3-Katılanın kendisini baro tarafından atanan vekille temsil ettirmiş olmasına göre, katılan adına vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/9660, K. 2013/13403, 2 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama