Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/10139 K.2013/21469

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen cinsel taciz eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın adli sicil kaydındaki Siirt Sulh Ceza Mahkemesinin 26/04/2006 tarih ve 206/88-80 sayılı kararına konu doğrudan verilen 120 Türk Lirası adli para cezasının, 1412 sayılı CMUK'nın 305/1-son maddesi uyarınca kesin hüküm niteliğinde bulunması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi yanında değişen suç vasfına göre cinsel taciz suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin numarası yanlış yazılarak, 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesi hükmüne uyulmaması,