Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/10566 K.2013/23738

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, kendi aracı hakkında tutanak tutmak isteyen asayiş polis memurlarına karşı “siz kimsiniz bana karışamazsınız,bana trafik polisi karışır” şeklindeki sözlerinin müştekilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Hakaret suçu cadde ortasında ve başkalarınca duyulabilecek biçimde alenen işlendiği halde, sanık hakkında TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

b)Sanığın kovuşturma sırasındaki savunmasında, mağdur polis memurunun kendisini dövdüğünü ileri sürmesi ve adli rapordaki bulgular karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde de durularak, sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c) 5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5 maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.

Anılan maddedeki zarar kavramından, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup, manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.

İşlenen hakaret suçu nedeniyle mağdurun veya kamunun giderilmesi gereken herhangi bir maddi zararının bulunmaması ve sanığın adli sicil kaydının olmaması karşısında; mahkemece, sanığın kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları ile yasa maddesindeki diğer koşulların bulunup bulunmadığının tartışılması yerine, “kişilik özellikleri” biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,