Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/11236 K.2014/1392

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Hakaret suçunun, hukuka uygunluk nedenlerinden biri niteliğinde olan TCK'nın 128. maddesi kapsamında kalması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-d bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, "ceza verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, "5271 sayılı CMK'nın 223/2-d bendi uyarınca sanığın yüklenen suçtan beraatine" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.