Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/12145 K.2013/28728

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanığa CMK’nın 196. maddesi uyarınca ifadesini esas mahkemesi huzurunda verme ve duruşmadan bağışık tutulma isteği bulunup bulunmadığı sorulmamak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın, katılanı “sana kim olduğunu göstereceğim, seni döverim” biçimindeki sözlerle tehdit eyleminin, TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde yer alan katılanın vücut dokunulmazlığına yönelik olduğu gözetilmeden, aynı Kanun maddesinin ikinci cümlesi gereğince sair tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

b-Sanığın, aşamalardaki savunmalarında, arabasını park yasağı olan yerden ikaz üzerine alıp başka bir yere park ettiğini, işini bitirdikten sonra arabasına gittiğinde, katılan polis memurunun kendisine doğru bakıp güldüğünü, arabasına binip hareket ettikten sonra da kavşakta kendisini durdurup “ne bakıyorsun” diyerek hakaret ettiğini ileri sürmesi karşısında, olayın başlangıç ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği değerlendirilip, sanık hakkında tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise aynı Kanunun 129. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,