Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/12618 K.2013/31075

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen ruhsatsız silah taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İşsiz ve boşta gezen, alkol alıp esrar kullandığını ifade eden sanığın, 2000 yılında Tarsus halinde bekçilik görevi yapan ... isimli kişiyi kasten öldürerek 20 yıl hapis cezasına mahkum olduğu, sabıka kaydının incelenmesinde yaralama, mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından sabıkalarının bulunduğu, cezaevinden çıktıktan sonra Tarsus halinde dükkanı olan mağdurdan, olaydan önce değişik tarihlerde toplam 1000 TL aldığı, olay günü de İstanbul'a gideceğini söyleyerek yine para istediği, mağdurun vermek istememesi üzerine işyerinden ayrılıp kısa bir süre sonra geri gelerek ısrarla para istediği, mağdurdan 140 TL alarak ayrılıp yaklaşık yarım saat sonra mağdurun dükkanını kurşunladığı, kabulün de bu yönde olduğu olayda;

Sanığın, mağdurun da dükkanının bulunduğu Tarsus halinde geçmişte işlediği öldürme suçunu ve diğer suçlarla oluşturduğu olumsuz kişiliğini baskı ve korkutma unsuru olarak kullanıp, bu yönlerini bilen mağdurdan manevi cebirle para istemesi, mağdurun da sanığın bilinen olumsuz kişiliğinden korkarak kendisine, çalışanlarına ya da işyerine zarar vereceği endişesiyle istemeyerek para vermeye kendini mecbur hissetmesi, sanığın parayı ısrar etmesi sonucu almış olması ya da aldığı miktarı beğenmeme saiki ile yarım saat sonra mağdurun işyerine ruhsatsız tabancası ile ateş etmiş olması karşısında;

eyleminin bütünüyle TCK'nın 148/1, 149/1-a-d maddelerinde tanımlanan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfı bölünerek para isteme şeklindeki ilk eylemin yağma suçunu oluşturmadığı gerekçesiyle beraat, mağdurun dükkanına ateş etme şeklindeki kısa bir süre sonra gerçekleşen diğer eylemin tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulması,