Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/13278 K.2013/29626

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suçta kullanılan ve adli emanette bulunan sanığa ait ruhsatlı silahın müsaderesi hakkında zamanaşımı içinde karar verilebileceği kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ile mağdur arasında çıkan kavga esnasında, mağdurun beyanına göre, sanığın, “tabancayı çıkartıp mermiyi ağzına vererek, doğrultur gibi yapıp "seni vurmazmıyım" deyip ayağına doğru bir el ateş etmesi” şeklindeki eyleminin kül halinde silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturabileceği ve somut yaralamanın da gerçekleşmemesi karşısında, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan cezalandırılması yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden, tüm suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu kabul edilerek TCK'nın 62. maddesi uygulanan sanık hakkında, TCK'nın 51 ve CMK'nın 231. maddeleri değerlendirilirken “ ileride bir daha suç işlemeyeceği” kanatine ne şekilde ulaşıldığı açıklanmadan, yetersiz gerekçe ile erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- Sanığın, suçta kullandığı silahın kendisine görevi gereği verilip verilmediği araştırılarak, sonucuna göre TCK'nın 266. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,