Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/13506 K.2013/31355

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret ve yaralamaya teşebbüs suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 09/12/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Olay günü saat 23.30 sıralarında katılan ...’un arkadaşı ... ile istasyon mahallesi yol kenarında alkol aldıktan sonra gitmek için motorsikletini çalıştırdığı esnada yanlarına gelen sanığın katılana hakaret ile elindeki bira şişesini fırlatarak katılanı sol kulak memesinde 1 cm’lik kesi oluşturacak ve BTM ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve katılanın istasyon mahallesine doğru kaçarak ticari taksi şöförü ...’e giderek olayı jandarmaya ihbarı ile olay yerine saat 23.50 sıralarında gelen jandarma personeli sanığı arama çalışmalarını başlayarak olay yerinden uzaklaşmalarını fırsat bilen sanığın saklandığı yerden çıkarak sopa ile katılana

vurmak istediği, ancak isabet ettiremeyerek olay yerinden kaçması şeklinde gerçekleşen eylemde; her ne kadar dışarıdan bakıldığında hareketin ayrılabilen parçalarının çokluğundan söz edilebilir ise de, olayın olayın oluş şekli, zaman ve yeri itibarıyla hareketlerin tek bir iradi karara dayandığı,

tek olarak nitelendirilebilecek kadar birbiriyle zaman bakımından sıkı bir bağlantı içerisinde olduğu dolayısıyla sanığın sadece gerçekleşen TCK’nın 86/2,3,e maddelerine temas eden silahla yaralama suçu nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği, yine hüküm tarihi itibariyle kesin nitelikte bulunan yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün de bağlantı nedeniyle inceleme konusu yapılması zorunluluğu düşüncesiyle,

yaralamaya teşebbüs ve yaralama suçlarına ilişkin kararların sanığın subuta eren eyleminin TCK’nın 86/2,3,e maddelerine uyan suçu oluşturacağı düşüncesiyle BOZULMASI gerektiği kanaatiyle yüksek çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.