Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/13548 K.2012/13266

Tehdit ve hakaret suçlarından sanıklar ... ve ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 106/2-c,d, 43/1, 62, 125/2, 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 1.860,00 Türk lirası adlî para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına ve hakaret suçundan verilen ceza ile ilgili olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıkların 5 yıl süre ile denetime tâbi tutulmasına dair Bafra Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2011 tarihli ve 2010/831 esas, 2011/409 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 28/03/2012 gün ve 18737 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2012 gün ve 99632 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Dosya kapsamına göre, katılan ... tarafından verilen 11/11/2011 tarihli dilekçede yüz yüze görüşünce kendisine hakaret ve tehdit eden telefondaki sesin sanık ...'a ait olmadığını beyan etmiş olmasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 311/1-e. maddesi anlamında yeni delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanıklar lehine bir durum meydana getirebileceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Sanıklar hakkında telefonla birden fazla kez arayarak katılana yönelik hakaret ve tehdit suçlarını işledikleri, mevcut kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilerek mahkumiyet kararı verilmiş, bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Sanıklar müdafii yargılanmanın yenilenmesi talebinde bulunmuş, Bafra Asliye Ceza mahkemesince koşulları bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş, itiraz üzerine de Bafra Ağır Ceza Mahkemesi itirazın reddine karar vermiştir.

Yargılanmanın yenilenmesinin lehe olan nedenleri CYY'nın 311. maddesinde sınırlı olarak belirlenmiştir. Sanıklar müdafii katılan tarafından hüküm kesinleştikten sonra verilen 11.11.2011 tarihli dilekçede, yüz yüze görüşünce kendisine hakaret ve tehdit eden telefondaki sesin sanık ...'a ait olmadığını beyan etmiş olmasının yukarıda anılan maddenin (1-e) fıkrası kapsamında yeni kanıt niteliğinde olduğunu ileri sürmüştür.

Yargılamada ele alınıp değerlendirilmiş kanıtlar yargılanmanın yenilenmesi sebebi olamaz. Bafra Ağır Ceza Mahkemesi itirazın reddi kararında katılanın anılan dilekçedeki beyanlarının yargılamanın yenilenmesini gerektirir yeni delil niteliğinde olmadığını, hükümlüleri cezanın infazından kurtarmaya yönelik işlem olarak değerlendirilmesi gerektiğini, tüm kanıtlara göre hukuki gerekçesiyle açıklamıştır.

Buna göre, söz konusu itirazın reddine ilişkin kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.